Błędy zostały podzielone na dwie kategorie występujące na
rzutach lub w
zestawieniach stolarki.
Przejdź do interesującej Cię sekcji poniżej:
-
Błędy w zestawieniach stolarki
Poniżej dowiesz się o błędach, które pojawiają się notorycznie w zestawieniach stolarki dodatkowo poznasz, jakich parametrów najczęsciej brakuje lub jakie założenia nie mogą być spełnione.
-
Błędy na rzutach w projektach
Poniżej dowiesz się o błędach, które pojawiają się na rzutach, wszelkiego rodzaju kolizjach, otworowaniu, jak również założeniach nie możliwych do spełnienia.
Drzwi stalowe - zestawienie stolarki z brakami.
Założenia projektowe architekta.
Jest to fragment zestawienia stolarki w projekcie wykonawczym w połączeniu z projektem wnętrz. Wg. szczegółowości opisów i założeń projektów wykonawczych wszystko powinno być bardzo dobrze opisane i też tak uznał architekt przesyłając zestawienie stolarki do konsultacji.
Opis błędu.
Pominięto określenie podstawowych parametrów przy projektowaniu drzwi w budynku:
- brak określenia jakiego rodzaju ma być zastosowana ościeżnica: czy narożna, obejmująca, wewnętrzna-blokowa?
- brak określenia, jaki ma być zawias: czy widoczny, czy może ukryty?
Specyfikator.
Specyfikator wstępnie założył zawiasy widoczne i ościeżnicę obejmującą na co zgodził się architekt ale na etapie projektu wykonawczego nie powinny pojawiać się takie pytania.
Opisy parametrów w jednej komórce excel.
Założenia architekta.
Architekt opisał bardzo dokładnie drzwi podając wszystkie parametry takie jak: rodzaj drzwi, materiał drzwi, rodzaj ościeżnicy, klasę wytrzymałości mechanicznej, klasę trwałości mechanicznej itd.
Opis błędu.
Wszystko zostało umieszczone w jednej komórce excela co spowodowało bardzo duże trudności w odczycie przez
specyfikatora a później dla osób zajmujących się realizacją.
Najgorszym momentem było dokonywanie rewizji i zmian. Edycja komórki i ręczne wprowadzanie zmian zajmowały
mnóstwo czasu oraz wkradały się liczne błędy poprzez skomplikowaną formę zapisu w jednej komórce.
Specyfikator.
Specyfikator rozbił wszystkie parametry na pojedyńcze komórki co zajęło ogromną ilość czasu a co za tym idzie architekt musiał bardzo długo czekać na prawidłowo przygotowane zestawienie stolarki.
Wysokość otworu - może nie błąd ale postawmy na większe bezpieczeństwo i spójną wysokość drzwi w jednej linii.
Założenia architekta.
W przedstawionym zestawieniu stolarki po lewej stronie architekt założył wysokość 207 cm. Inni często podają 205 cm. ale generalnie te wartości są różne.
Opis błędu? Niekoniecznie! ...ale warto zmienić zasady i przyjąć bezpieczną wartość.
Za standard powinno się przyjąć wysokość otworu w murze 2100mm, jeśli zakładamy minimalne światło przejścia na poziomie 2000mm. Dlaczego?
Specyfikator.
Przede wszystkim nie zawsze wiemy czy drzwi mają się wykładać na 180 stopni - na ścianę. Jeśli tego nie wiemy
a inwestor czy użytkownik zdecyduje się na takie rozwiązanie może się okazać, że światło przejścia będzie
za małe. Jeśli dotyczy to drzwi przeciwpożarowych to prawie zawsze (czasami zawias ze sprężyną)
drzwi wyposażone są w samozamykacz z ramieniem, która wchodzi w światło przejścia na wysokości. Dzieje się tak,
ponieważ samozamykacz umieszczony jest po przeciwnej stronie zawiasu.
W takim przypadku jeśli założymy
otwór na poziomie 2050mm to nie uzyskamy światła przejścia o wartości 2000mm, ponieważ ramię samozamykacza
będzie zakłucało to światło i nie uzyskamy odbioru przez stażaka.
Kolejnym argumentem za standaryzacją jest projektowanie drzwi np. na jednym korytarzu. Często zdarzało się,
że w projekcie np. drzwi do biur, toalet i wyjść na klatki schodowe mają 3 różne wysokości. Używając parametru
2100mm otworu w murze mamy większą pewność, że zachowamy jedną poziomą linię na wysokości wszystkich drzwi.
Drzwi z profili stalowych - za mało miejsca na drzwi dwuskrzydłowe.
Założenia projektowe architekta.
Otwór w murze, jaki został narysowany na rzucie wynosił 1200mm co w przypadku drzwi profilowych, które potrzebują bardzo dużo miejsca ze względu na ościeżnice wewnętrzne - blokowe spowodował, że skrzydło bierne było nie możliwe do wyprodukowania.
Błędy:
- założenie, że w tym otworze w murze zmieści się jeszcze skrzydło bierne,
- tej wielkości otwór powinien być założony dla drzwi jednoskrzydłowych a nie dla dwuskrzydłowych,
- dodatkowo zamontowanie samozamykacza na tak wąskim skrzydle biernym nie byłoby mozliwe.
Co zrobił specyfikator?
Specyfikator zamienił drzwi dwuskrzydłowe na jednoskrzydłowe, które zachowały a nawet miały większe światło przejścia od wymaganego co dało większy komfort użytkowania.
Każdy rodzaj drzwi - nie zmierzono głębokości klamki, która będzie obijać ścianę przy próbie otwarcia skrzydła drzwi na 90st.
Założenia projektowe architekta.
Ościeżnica drzwi została zaprojektowana na zbyt małym węgarku po lewej stronie. Założono, że ościeżnica będzie obejmująca i wrysowano skrzydło drzwiowe otwarte na 90 stopni bez klamki.
Błędy:
- został zaprojektowany zbyt mały węgarek dla ościeżnicy obejmującej.
- po dokładnym zmierzeniu okazało się, że przy ościeżnicy obejmującej drzwi nie otworzą się na 90 stopni i uderzą klamką w ścianę.
Co zrobił specyfikator?
Poproszono architekta, aby zmienił swoje założenia i poszerzył węgarek o odpowiedni wymiar tak, aby można było otworzyć drzwi na 90 stopni i żeby klamka nie uderzała w ścianę. Dodatkowo należało po prawej stronie powiększyć otwór w murze, aby zachować zakładane światło przejścia.
Drzwi stalowe - założono ościeżnicę obejmującą a nie wrysowano węgarka.
Założenia projektowe architekta.
Zaprojektowane zostały drzwi pomiędzy ścianami z założeniem, że będzie ościeznica obejmująca, natomiast wymagane światło przejścia wynosić miało 900mm szerokości.
Błędy:
- zostały zaprojektowane drzwi z ościeżnicą obejmującą, której nie można zamontować bez węgarków w tym przypadku
- błędnie został zaprojektowany otwór drzwiowy, ponieważ powinien być większy jeśli nie ma węgarków pod ościeżnicę wewnętrzną-blokową
- aby zastosować ościeżnicę obejmującą to otwór z węgarkami i tak powinien być większy, aby zachować światło przejścia
Co zrobił specyfikator?
Specyfikator widząc, że nie ma węgarków od razu zgłosił architektowi, że musi zastosować ościeżnicę wewnętrzną-blokową, która może jako jedyna być zamocowana do muru. Jednakże zastosowanie tej ościeżnicy spowodowało, że światło przejścia było o kilka centymerów mniejsze niż zakładano.
Niewystarczająca wysokość otworu w murze, aby zachować światło przejścia na wysokości.
Założenia architekta.
W przedstawionym rzucie po lewej stronie architekt założył w drzwiach przeciwpożarowych, które mają samozamykacz, że wysokość światła przejścia ma wynosić 200cm. Dodatkową właściwość drzwi jaką przedstawił na rzucie to wykładanie ich na ścianę na kąt otwarcia 180 stopni.
Opis błędu.
W zestawieniu stolarki architekt wpisał, że otwór w murze w założeniach ma mieć 205 cm. Zgodnie z kartą katalogową producenta i tabelą wymiarów wszystko wydaje się w porządku. Jednakże architekt nie poinformował doradcy technicznego producenta, że drzwi mają się wykładać na 180 stopni. Popełnił w ten sposób błąd, ponieważ ten parametr sprawił, że nie zachowa światła przejścia na wysokości, ponieważ ramię samozamykacza wejdzie w światło przejścia i strażak ostatecznie wyliczy, światło przejścia na poziomie około 197cm.
Specyfikator.
Po otrzymaniu zestawienia stolarki specyfikator poprosił architekta, aby ten przesłał mu rzuty. Gdyby
specyfikator miał tylko zestawienie stolarki nie zauważyłby, że drzwi mają się wykładać na 180 stopni, ponieważ
w zestawieniach nie było tej informacji.
UWAGA! Ten przykład pokazuje, że należy przesyłać do doradcy technicznego/ specyfikatora/ project managera,
zarówno zestawienie stolarki, jak i rzuty projektu architektonicznego!
Specyfikator ustalił, że architekt musi powiększyć otwór o kolejne 5 cm, aby uzyskać wymagane światło przejścia
na wysokości.